Wie betaalt voor een gezond landschap?
Wat drie pilots met boeren ons leren over ecosysteemdiensten
Alleen samen kunnen we ons landschap vormgeven
Maar hoe doen we dat als het onder de streep niet uitkomt?
De rol van de boer verschuift langzaam van voedselproducent naar de bredere rol van landschapsbeheerder. Een prachtige ambitie, maar in de praktijk is het hard werken en vaak ook nog tegen de stroom in.
Met lage voedselprijzen en hoge verwachtingen uit de maatschappij vragen we steeds meer van de boer en geven er niet altijd genoeg voor terug. De afgelopen jaren zochten we samen met boeren en gebiedspartners in drie pilots naar antwoorden op de vraag: wat vraagt goed ecosysteemdienstenbeheer van een boer? En wat levert het op?
Daar publiceren we nu een rapport over! Geen aannames van achter een bureau, maar een weerslag van praktijkervaringen.
De belangrijkste les is dat de werkelijke kosten gemiddeld 35% hoger liggen dan gedacht. Vooral eigen arbeid is door boeren een grote, onderschatte post: die blijkt vaak een derde tot de helft van de totale kosten van een maatregel te beslaan.
De verandering in het veenweidelandschap is ingezet, maar kan alleen slagen als we boeren de juiste, menselijke en financiële randvoorwaarden bieden. Dit rapport is geen eindpunt, maar een startpunt om samen verder te bouwen.